اطلاعات کلی در مورد خروس لاری پراکنش

 واریته های گوناگون این نژاد را می توان به طور خالص در نواحی مختلف ایران به خصوص در اردبیل و خوی یافت. تعداد کمی از این نژاد نیز در ناحیه لار، چابهار و کنارک وجود دارند. معمولاً خالص ترین نوع این نژاد درتهران، خراسان پرورش داده می شود. در خراسان و به خصوص د ر نواحی مرزی تعدادی از این نژاد یافت می شود. (در افغانستان و در مجاورت مرز ایران نژادی با خصوصیت نژاد لاری پرورش داده می شود که به نژاد افغانی معروف است، ولی دلایل موجود نشان می دهد که نژاد افغانی نژاد مستقل نبوده و بلکه نوعی از لاری می باشد که در افغانستان پرورش داده می شود و از نژاد لاری سنگین تر است). مشخصات ظاهری شکل عمومی بدن نژاد لاری با تمام نژادهای دیگر متفاوت است و به طور کلی بدن بلند و کشیده، سینه پهن و عمیق و پرگوشت، گوشت سینه سفت و پر ، پشت پهن و دارای شیب از جلو به عقب می باشد. بالها محکم و به بدن چسبیده و پرهای دم با زاویه ۴۵درجه بالاتر از امتداد پشت قرار گرفته است. ساق پا با زاویه ملایمی به ران متصل شده است و از این رو به طور کلی شکل ویژه ای به بدن این نژاد می دهد. رشد سر نسبت به بدن کوچک به نظر می رسد و فرم سر به اصطلاح ماری شکل می باشد. تاج اغلب در انواع اصیل توت فرنگی شکل و گردویی است. چشم ها درخشان، عقابی و سفید یا فیروزه ایی یا پرتقالی رنگ بوده و رشد تاج و ریش اغلب کم است. تاج در خروس ها، قرمز تیره و در مرغ ها قرمز معمولی و لاله گوش در تمام انواع این نژاد قرمز رنگ است. منقار کوتاه، بسیار محکم و زرد رنگ است و در بعضی انواع، لکه های قهوه ای رنگ در منقار بالایی وجود دارد. گردن نسبتاً بلند و استوانه ای و انتهای آن تقریباً در بدن فرو رفته است. قلم پا کلفت و بلند بوده و رنگ آن اغلب در واریته های اصیل زرد مایل به قهوه ای و در برخی انواع قهوه ای پررنگ وحتی تیره می باشد. پنجه ها پهن و دارای چهار انگشت است. انواع نژاد لاری واریته های مختلفی از نژاد لاری در ایران مشخص شده است. شکل بدن در تمام این واریته ها تقریباً شبیه هم بوده و فقط از نظر رنگ پر و بال با هم فرق دارند. خروسها را بر اساس نوع تاج به تاج مهر، تاج سپر و تاج میل تقسیم می کنند. گفته می شود که نژاد اصیل مشخصات زیر را دارد:چشم زاغ، پای سبز، دم پایین، نوک کوتاه و عقابی، سر گرد و ریش و گوشواره بسیار کوتاه. به طور کلی از نظر رنگ پر و بال واریته های مختلف نژاد لاری که در ایران وجود دارد به شرح زیر می باشد: افغانی و ایرانی که در اصطلاح عشقبازهای افغان به کلنگی معروف است که بیشتر در نواحی شرقی ایران یافت میشود و به رنگ های ابرش با چشمان زاغ و فیروزه ایی ویا سفید وجود دارد. در نواحی غربی نژاد هایی با نام جنگلی که حاصل ی از نژاد ترک و ایرانی یا افغانی & ایرانی با ترک هستند که اغلب در کرمانشاه و کردستان ایران یافت میشوند.همچنین نژاد مالای و مالاگاچ هم با در این نواحی به صورت ترکیبی از دو نوع قبلی موجود است. در نواحی شمال غرب و تبریز و اردبیل انواعی از مالای و مالاگاچ با ترکیبی از نوع ایرانی آن و انواعی از ترک مخلوط شده اند که از نظر زیبایی و قدرت بدنی با واریته های کرد قابل مقایسه هستند. اما در شمال ایران و نواحی کناره ی دریای مازندران به دلیل فرهنگ بومی مردم ترکمن و علاقه وافر آن ها به جنگ لاری در این نواحی از بهترین های تمام ایران حتی افغانستان یافت میشود که با ترکیب انواع مالای و افغان با لاری ایرانی انواع جنگی منحصر به فردی یافت می شود.در نواحی غرب دریا و بندر انزلی هم جنگ لاری به یکی از سرگرمی های مهم ی تبدیل شده است که همراه شرط بندیهای میلیونی می باشد!به همین دلیل از تمام ایران بهترین های خروس و مرغ لاری با انواع محلی قدیمی ترکیب که انواع جنگی منحصر به فردی رابه وجود آورده اند. جمع بندی :باتوجه به علاقه لاری بازان و شرط بندهای این عمل به نوعی کسب تبدیل شده که می تواند باعث ایجاد انواع بسیار جنگی لاری در پی ترکیب و اصلاح آنها در آینده ایی نه چندان دور بود!